شهید سید علی حسینی خامنه ای

سید علی حسینی خامنه‌ای (۱۳۱۸-۱۴۰۴ش) مشهور به امام خامنه‌ای و رهبر شهید، دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران و از مراجع تقلید شیعه بود. وی پس از انقلاب اسلامی ایران در ۱۳۵۷ش، مسئولیت‌های متعددی از جمله دو دوره ریاست‌جمهوری (۱۳۶۰-۱۳۶۸ش)، نمایندگی مجلس شورای اسلامی و امامت جمعه شهر تهران را بر عهده داشت و در سال ۱۳۶۸ش به رهبری جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد و تا پایان عمر (اسفند ۱۴۰۴ش) در این جایگاه بود. وی پیش از انقلاب نیز در مبارزه با حکومت پهلوی فعال بود و به دلیل فعالیت‌های انقلابی مدتی را در زندان و تبعید گذراند.

آیت‌الله خامنه‌ای دیدگاه‌های فقهی و سیاسی خاصی داشت؛ از جمله تحریم قمه‌زنی، حرمت توهین به مقدسات اهل‌سنت، حرمت استفاده از سلاح هسته‌ای، حمایت از جبهه مقاومت، مقابله با تهاجم فرهنگی، تأکید بر اقتصاد مقاومتی و راه‌حل مسئله فلسطین از طریق همه‌پرسی. وی جهاد را فراتر از عرصه نظامی می‌دانست و بر ضرورت جهاد تبیین تأکید داشت.

آیت‌الله خامنه‌ای طی رهبری خود، پیام‌های سالانه به حج ارسال کرد، بر حمایت از وحدت مسلمانان، تقویت محور مقاومت، هدایت سیاست‌های خارجی و نظامی ایران، ایجاد و حمایت از مؤسسات پژوهشی و آموزشی حوزوی و ترویج فرهنگ اسلامی تأکید داشت. همچنین سال‌های شمسی را نامگذاری و بیانیه گام دوم انقلاب را برای ترسیم مسیر آینده نظام اسلامی صادر کرد.

سید علی در حوزه‌های مشهد، نجف و قم به تحصیل و تدریس پرداخت و نزد اساتیدی چون امام خمینی و علامه طباطبایی شاگردی کرد. او به ادبیات و تاریخ معاصر علاقه‌مند بود و با تخلص «امین» شعر می‌سرود. آثار متعددی از وی به جا مانده است که طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، انسان ۲۵۰ ساله، غِنا و فلسطین ازجمله آنهاست.

سید علی خامنه‌ای در ۹ اسفند ۱۴۰۴ش، برابر با ۱۰ رمضان ۱۴۴۷ق، در نخستین روز جنگ رمضان و بر اثر حملات موشکی آمریکا و اسرائیل به مجموعه بیت رهبری به شهادت رسید. به‌دلیل ملاحظات امنیتی و شرایط جنگی، پیکر او با چهار ماه تأخیر، در شهرهای تهران،‌ قم،‌ نجف، کربلا و مشهد تشییع شد و در ۱۹ تیر ۱۴۰۵ش در رواق دارالذکر حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد. مراسم تشییع او با شرکت ۴۱ تا ۴۳ میلیون نفر، بزرگ‌ترین مراسم تشییع تاریخ جهان توصیف شده است.